Publi\u00e9 : 2008-12-07<\/p>\n\n\n\n
Fica de lectura : \u201clo darri\u00e8r daus lobaterras\u201d<\/p>\n\n\n\n
de joan ganhaire<\/p>\n\n\n\n
1) Lo quadre<\/p>\n\n\n\n
\u00ab Lo darri\u00e8r daus lobaterras \u00bb, roman de l’autor peireg\u00f2rdin contemporan\u00e8u Joan Ganhaire, fugu\u00e8t escrich en 1987.<\/p>\n\n\n\n
L’avantprepaus e la p\u00f2stfaci serven de quadre al retrait : a la dubertura e a la barradura, qu\u00f2 es l’autor que parla directament : \u00ab que ieu me vengu\u00e8s establir medecin \u00bb ( son mestier).<\/p>\n\n\n\n
Aloga lo lu\u00f2c en Peireg\u00f2rd, onte viu e que coneisse dumpei longtemps, a costat del priorat de Merlanda e de son cementeri. Cerca a\u00eftal a balhar una tonalitat f\u00f2r\u00e7a realista.<\/p>\n\n\n\n
Fa semblant de balan\u00e7ar a dire son secret, per trapar l’atencion del legeire. Decide enfin de z’o dire : a trobat daus parjamins dins lo cementeri.<\/p>\n\n\n\n
L’autor presenta Joan de l’Arribiera, queu qu’a escrich tot lo recit seguent. A la fin de l’avantprepaus, lo legeire es ja plan interessat per tot quel mist\u00e8ri.<\/p>\n\n\n\n
2)los lu\u00f2cs<\/p>\n\n\n\n
o narrator, en focalisacion int\u00e8rna, es lo Joan de l’Arribiera : l’accion s’aloga sus lo meteis lu\u00f2c presentat en prumi\u00e8r per l’autor : a costat del Priorat, i avi\u00e1 un vilatge a la fin del s\u00e8gle XII, Lobaterra, que n’existis pus u\u00e8i.<\/p>\n\n\n\n
Insistis en prumi\u00e8r sus la for\u00e8st a l’entorn, que es un l\u00f2c pro important, per que los \u00f2mes s’i baten per desbosigar e cultivar la terra. Las descripcions de la for\u00e8st ne balhen pas l’image d’un lu\u00f2c maudich ; qu\u00f2 es la pr\u00e9sencia dels lops que la renda malefica : es descricha d’un biais obj\u00e8ctiu, sens adj\u00e8ctiu negatiu, manca qualques castanhs bescornuts.<\/p>\n\n\n\n
Trobem aital un unitat de lu\u00f2c dins la prumi\u00e8ra partida : l’accion se debana dins lo vilatge e dins la forest, lo mai sovent def\u00f2ra dins la natura salvatga.<\/p>\n\n\n\n
Dins la segonda partida del retrait, l’accion montra lo viatge en Orient , per las crosadas. Entre la mar e lo sable, ves\u00e8m un autre natura salvatga tanben, nuda e violenta.<\/p>\n\n\n\n
Lo retorn al vilatge a la fin del roman marca lo c\u00e8ucle que se t\u00f2rna barrar, coma l’ist\u00f2ria.<\/p>\n\n\n\n
3) lo temps<\/p>\n\n\n\n
L’accion se debana a la fin del s\u00e8gle XII e qu\u00f2 es l’ist\u00f2ria d’una vita dins sa cronologia.<\/p>\n\n\n\n
Lo narrator escriu a la fin de sa vita : l’ist\u00f2ria comen\u00e7a abans sa naissan\u00e7a, del temps del grand paire d’Arnaud, lo companh de Joan.<\/p>\n\n\n\n
Lo Joan parla d’un secret \u00ab tr\u00f2p pesant \u00bb que li cal escriure. Raconta \u00e7\u00f2 que los vielhs dison dins lo pa\u00efs sus la orrors comesas per los lops e tots lo mond que an tuats. S\u00e8m enquera dins la presentacion.<\/p>\n\n\n\n
Lo temps f\u00f2rt es l’enfan\u00e7a de Joan e Arnaud : la sc\u00e8na de la descob\u00e8rta del libre secret e la disparicion d’Arnaud.<\/p>\n\n\n\n
L’autre moment important es lo viatge en orient que dura dos ans : Joan e son amic an alora vint ans.<\/p>\n\n\n\n
La fin del retrait p\u00f2rta sus la m\u00f2rt d’Arnaud son retorn e dura una nu\u00e8ch.<\/p>\n\n\n\n
L’atge adulte es un pauc escafat.<\/p>\n\n\n\n
Joan insistis a la fin sus sa dificultat a viure tot lo restant de sa vita.<\/p>\n\n\n\n
Los temps utilisats son d’abord l’imparfait, lo passat simple, lo passat compausat e lo plus que perfach.<\/p>\n\n\n\n
4) lo raconte<\/p>\n\n\n\n
l’intriga es dins la malediccion portada sus Arnaud qui se trasforma en lop : lo narrator manten lo suspens tot lo long parlant de secret, de misteri, d’orror sans desvelar lo fon. S\u00e8m dins un’\u00f2bra fantastica ont lo diable e l’\u00f2me cambian de r\u00f2tles.<\/p>\n\n\n\n
Ves\u00e8m un t\u00e8ma de progression constante : las orrors comesas per los lops reporgissent lo diable : qu\u00f2 t\u00f2rna mai que mai dins lo roman ; los c\u00f2rs minjats, la paur son de t\u00e8mas recurents que mant\u00e9nen la tension.<\/p>\n\n\n\n
5 ) Los personatges<\/p>\n\n\n\n
lo narrator es un dels personatges del roman : manca quora conta de las legendas, Joan es dins l’accion (intradiegetic) : emplega lo \u201cieu\u201d tot lo temps ; obs\u00e8rva tanben las situacions d’endef\u00f2ra e ne sembla pas devinar c\u00f2p-sec \u00e7\u00f2 que arriba a son ami.<\/p>\n\n\n\n
Av\u00e8m nonmas lo punt de vista de Joan ; qu\u00f2 es per son biais que ves\u00e8m \u00e7\u00f2 que Arnaud o los autres pensan : p\u00f2t \u00e8sser omniscient, mas sovent ne compren pas lo comportament de son amic<\/p>\n\n\n\n
Joan s’adrei\u00e7a sovent a l’Arnaud dins un estil indir\u00e8ct : \u201ct’avi\u00e1 tornat sus ton liech\u201d, subretot dins las sc\u00e8nas ont se trasforma en lop.<\/p>\n\n\n\n
Aital, los dos amics comunican pauc e semblan sovent estrangi\u00e8rs l’un a l’autre, \u00e7aquel\u00e0 lor amigan\u00e7a \u00e8 vertadi\u00e8ra. Arnaud sembla mai que mai estrangi\u00e8r als autres.<\/p>\n\n\n\n
Los dial\u00f2gs entre los personatges son demesits al minimum. Joan m\u00e8na un monol\u00f2g tot lo long del raconte.<\/p>\n\n\n\n
Qu\u00f2 es sovent daus gropes que actan : los gropes dels ca\u00e7aires, dels lops, dels sodards, dels vilatgeses.<\/p>\n\n\n\n
L’\u00e9roi \u00e8 Arnaud que p\u00f2rta la malediccion.<\/p>\n\n\n\n
lo grand lop gris \u00e8 tanben un personatge segondari plan important, reporgissant l’image del diable, e que pareis d’un biais recurrent.<\/p>\n\n\n\n
Lo paire d’Arnaud \u00e8 plen de saviesa e reporgis la patz.<\/p>\n\n\n\n
Lo monge p\u00f2rta lo saber, lo secret e reporgis lo simb\u00f2l religi\u00f3s en oposicion amb lo diable e la malediccion dels lops.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Publi\u00e9 : 2008-12-07 Fica de lectura : \u201clo darri\u00e8r daus lobaterras\u201d de joan ganhaire 1) Lo quadre \u00ab Lo darri\u00e8r daus lobaterras \u00bb, roman de l’autor peireg\u00f2rdin contemporan\u00e8u Joan Ganhaire, fugu\u00e8t escrich en 1987. L’avantprepaus e la p\u00f2stfaci serven de quadre al retrait : a la dubertura e a la barradura, qu\u00f2 es l’autor que […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"aside","meta":{"footnotes":""},"categories":[4],"tags":[],"class_list":["post-78","post","type-post","status-publish","format-aside","hentry","category-text","post_format-post-format-aside"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/chateletdejayac.com\/jaiacs\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/78","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/chateletdejayac.com\/jaiacs\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/chateletdejayac.com\/jaiacs\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/chateletdejayac.com\/jaiacs\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/chateletdejayac.com\/jaiacs\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=78"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/chateletdejayac.com\/jaiacs\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/78\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":126,"href":"https:\/\/chateletdejayac.com\/jaiacs\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/78\/revisions\/126"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/chateletdejayac.com\/jaiacs\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=78"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/chateletdejayac.com\/jaiacs\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=78"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/chateletdejayac.com\/jaiacs\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=78"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}